İLK ELEKTRİKLİ ISITMA SİSTEMİ

İLK ELEKTRİKLİ

ISITMA SİSTEMİ

Patenti 1887 yılında ABD'de Dr. W.Leigh

Burton tarafından alındı. İki yıl sonra da

"Burton Electric Co." adlı kuruluş, seri üretimine

başladı. "The Electrician" adlı dergi

bu yeni elektrikli ısıtma araçlarım şöyle tanımlıyordu:

"Burton elektrik sobası, blok demirden

yapılmış bir kasa içindeki rezistanslardan oluşuyor.

Bu rezistansların çevresi kuru alçıyla

kaplanmış. Amaç, tellerden gelen ısıyı emmek

ve böylece boşa gitmesini engellemek. Isıtıcılara

80 volt ve 2.5 amper gücünde akım veriliyor.

Bu güçte bir elektrik akımı, sobanın ısısını

200°F'ye kadar yükseltiyor."

Alçak bir masaya benzeyen radyatörler,

yerden 10 sm. yüksekliğinde demir ayaklar

üzerinde duruyordu. Uzunluğu 68 sm, yüksekliği

ise 10 sm idi. Firma tarafından gazetelere

verilen ilanlarda, evlerde hiçbir tehlike söz konusu

olmadan kullanılabileceği yazılıydı. 1891

sonlarına doğru Colorado eyaletinin Aspen

20 Mart 1780'de Jarnes Watt ve Ortakları

adı altında bu baskı makinelerini üretmek için

bir firma kuruldu. Watt'ın ortağı Matthew

Boulton, çok hırslı bir pazarlamacıydı. Parlamento

üyelerine birer mektup göndererek,

bu son buluşla, konuşmalarını diledikleri kadar

çoğaltarak seçim bölgelerine gönderebileceklerini

duyurdu. Ayrıca, Kral'ın da ilgisini

çekmek üzere kendisine bir tanıtım gösterisi

yapıldı. Bu baskı makinesiyle müzik notalarının

da kolayca çoğaltılabileceği, askeri emir

ve yönetmeliklerinin çok kısa bir zamanda çoğaltılarak

birliklere gönderilebileceği kanıtlandı.

Ayracı, Hindistan'da pazarlanmak üzere

oranın iklimine dayanıklı, çelikten özel üretim

yapıldı. Gezgincile için ilk portatif modeller

üretildi. Ancak bütün bunlar, beklenilen

ilgiyi çekmek için yeterli olmadı. İngiltere Bankası'nın

yöneticileri, söz konusu aygıtla bazı

sahtekârların işlerini kolaylaşabileceğini,.kalpazanlara

gün doğduğunu söylediler. Bu sözleri

duyan Boulton'un tepkisi çok sert oldu ve

"İngiltere'de bazı yöneticiler, domuzdur"

dedi.

Birinci yıl, 50 tanesi denizaşırı ülkelere olmak

üzere 150 makine satıldı. Özel mürekkep,

toz halinde imalatçı firma tarafından veriliyordu.

Zamanla siparişlerin sayısı arttı ve birkaç

yıl içinde Watt'ın makinesi, iş dünyasının en

çok ilgi duyduğu aygıtlardan biri oldu.

Birinci Dünya Savaşı'na kadar çoğaltma

makineleri Watt'ın yaptığına oranla çok az değişimler

göstererek kullanıldı, özel mürekkepli

kâğıdın yerine karbonlu. kâğıtlar aldı ve

teksir makineleri haline geldi.

Balmumu ile çoğaltma yöntemi ise 1875 yılında

Thomas Alva Edison tarafından bulundu.

Edison, bu buluşu, parafinli kâğıttan

telgraf bandında yararlanmak için deneyler

yaparken geliştirdi. 8 Ağustos 1876'da buluşunun

patentini aldı, sonra geliştirmeye devam

etti. En son haline getirdikten sonra; 1880'de

patentini yineledi, ancak ticari üretime geçmeyi

düşünmüyordu. Bunu duyan Chicagolu işadamı

Albert Blak Dick, patenti satın aldı ve büro

tipi çoğaltma makinelerinin üretimine başladı.

Hazırlanan kalıp tahta, bir çerçevenin içine

konuyor ve metin mumlu yüzeye bir stilusla

uygulanıyordu. Daha sonra kalıbın üzerine bir

merdane ile mürekkep veriliyor ve baskıya geçiliyordu.

A.B. Dick, ürettiği ilk aygıtı 17

Mart 1887'de sattı.

Balmumundan kalıp kullanan ilk makine

ise 1881 yılında Londra'da Macar göçmeni

David Gestetner tarafı

kentinde faaliyet gösteren Aspen Madencilik

Şirketi, bu ısıtıcıyı kendi binalarında kullanmak

için Chicago'daki "Electric Merchandise

Co,"dan garanti istedi.